All-inakkoorden

Wat is een all-inakkoord? Hebben zowel werknemers als werkgevers baat bij een all-inakkoord? Is het ABVV te vinden voor all-inakkoorden?


Wat is een all-inakkoord ?

In een IPA - en in sectorale akkoorden - wordt afgesproken wat de loonstijging (%) kan zijn voor de volgende twee jaar (de duur van het akkoord).

Dat richtgetal* bevat zowel de stijging van de lonen door de toepassing van de indexstijging (denk aan de  inflatie) als de werkelijke loonsstijging (baremieke).

loonnorm (%) = loonindexatie (%) + werkelijke loonstijging (%)

Maar bij het ontwerpen van het IPA weten de onderhandelaars niet hoe de inflatie tijdens die twee jaar exact evolueert. Vandaar het gebruik van een verwachte inflatie. De werkelijke inflatie kan hoger of lager zijn dan de verwachte, of gelijk.

All-inakkoorden zijn loonakkoorden die rekening houden met mogelijke verschillen tussen de verwachte inflatie (bij het ontwerp vanhet IPA) en de werkelijke inflatie in de loop van het akkoord. Kortom, er wordt een correctiemechanisme afgesproken om dit verschil weg te werken.

Dit betekent dat de loonafspraak zegt dat het met alles (all-in) rekening houdt. Dit type akkoord verhindert dat, als de werkelijke inflatie hoger is dan de voorziene, dit leidt tot een hoger dan oorspronkelijk voorziene loonstijging. Die loonafspraak* is dus de absolute grens: erover gaan mag niet bij een all-inakkoord afgesloten in een sector of bedrijf, via cao.

* De indicatieve loonnorm, uit het IPA, is een richtgetal. De afgesproken loonstijging in de sectorale of bedrijfs-CAO’s is geen richtgetal maar een bindende afspraak.

Meer dan één correctiemechanisme

Dit correctiemechanisme kan verschillende vormen aannemen.

Laat ons veronderstellen dat de voorziene inflatie 3,9% was, maar uiteindelijk tot 4,2% oploopt.

  • Sommige all-inakkoorden voorzien dan de mogelijkheid dat het verschil (hier 0,3%) moet afgetrokken worden van de afgesproken reële loonsverhoging (= de loonstijging bovenop de indexatie). Indien er bijvoorbeeld gedurende twee opeenvolgende jaren een reële loonstijging van 0,5% voorzien was, wordt de loonstijging in het tweede jaar verlaagd tot: 0,5% - 0,3% = 0,2%.
  • Bij een variant hierop kan voorzien worden dat dit verschil pas in rekening wordt gebracht bij de volgende loononderhandelingsronde, door de toekomstige loonnorm te verminderen met dit verschil.
  • Overigens kunnen ook akkoorden gesloten worden die voorzien dat bij een hogere dan verwachte inflatie de indexatie niet volledig wordt toegepast.
  • Nog andere akkoorden voorzien dat dit correctiemechanisme in twee richtingen werkt en dat een inflatie die lager ligt dan de verwachte inflatie, leidt tot een verhoging van de afgesproken reële loonstijging.

Kortom: je hebt ‘correctiemechanismen’ in vele geuren en kleuren.

Hebben zowel werknemers als werkgevers baat bij een all-inakkoord?

Een algemeen antwoord valt moeilijk te geven omdat er verschillende soorten all-inakkoorden bestaan. Bovendien zouden we de juiste context moeten kennen waarbinnen die akkoorden gesloten werden, en de tegenprestaties die de werkgevers toestonden.

Akkoorden die alleen een correctie voorzien als de inflatie hoger is dan verwacht, leggen het risico voor een correctie wel bij de werknemers, zeker indien ook een beperking van de indexatie voorzien wordt.

Akkoorden die, indien de inflatie lager is dan voorzien, ook een hogere reële loonsverhoging voorzien, verdelen het risico tussen werknemers en werkgevers.

Is het ABVV te vinden voor all-inakkoorden?

Het ABVV zal zeker niet pleiten voor een veralgemening van all-inakkoorden.

Omwille van de vastgestelde loonafwijking tussen België en de drie buurlanden (Nederland, Frankrijk, Duitsland) werd door de ‘groep van 10’, in een gemeenschappelijke verklaring over het concurrentievermogen afgesproken dat de sectoren hierover konden onderhandelen.

Dit gebeurt binnen vrije onderhandelingen: onze centrales zijn vrij om hierop in te gaan.

Het ABVV pleit er wel voor om hoe dan ook de automatische indexatie te vrijwaren.
 

Bestaan er reeds all-inakkoorden?

Er bestaan akkoorden die een correctiemechanisme voorzien in verschillende paritaire comités.

Eeen overzicht staat in de technische verslagen over de maximale beschikbare marges voor de loonkostenontwikkeling van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB).

Zoek op trefwoord

IPA loon