Rio +20: een flop, of toch hoop?

VN-duurzaamheidstop afgelopen

Van 20 tot 22 juni 2012 vond in Brazilië Rio+20 plaats, de VN-top over duurzame ontwikkeling. ‘De toekomst die we willen’ moest een ambitieuze slotverklaring worden. Helaas werd de trein naar een nieuw tijdperk niet gehaald.


Van hoop naar flop

Rio+20 moest de ecologische, economische en sociale crisissen aanpakken en een kentering maken naar een duurzame ontwikkeling: een ontwikkeling die zowel rekening houdt met de grenzen van de planeet als met sociale rechtvaardigheid.

Maar de politici die op de VN-top kwamen onderhandelen, bleken helemaal gevangen te zijn door een eenzijdig technisch-economisch kortetermijndenken. De titel van het eindrapport is dan ook sprekend: "De toekomst die wij willen" in plaats van "De toekomst die we voor iedereen en de toekomst generaties willen".

De politieke wereld lijdt aan zinsverbijstering

Het gevoel voor een dringende verandering lijkt helemaal weggeëbd bij de wereldleiders. Dit terwijl onze aan olie en grondstoffen verslaafde economie lijdt onder almaar stijgende prijzen en uitputting van natuurlijke hulpbronnen.

Volgens het Stern-rapport zal de blijvende opwarming van het klimaat 5 à 20 procent van het wereldwijde BBP kosten. Wat nog erger is dan wat we vandaag meemaken in Europa. We verbruiken vandaag anderhalve planeet om aan onze materiële behoeften te voldoen. Niets doen zet de deur open om tegen 2030 twee planeten te verbruiken.

Niemand voelde zich geroepen een alternatieve financiering te ontwerpen om echt te investeren in een sociaal en ecologisch rechtvaardiger economisch model. Nog erger is dat inzake milieubescherming zelfs stappen achteruit worden gezet. Het resultaat van Rio+20 is dus bijzonder slecht nieuws voor alle burgers wereldwijd. En in de eerste plaats voor de armen, voor de toekomstige generaties en voor de kwaliteit van ons leefmilieu.

Veel woorden maar te weinig daden

Valt er dan helemaal niets positiefs te vertellen? Als er al positief nieuws te rapen valt, zit die verborgen in de vele bevlogen woorden van onze wereldleiders.

Dat ze willen actie ondernemen, maar op vrijwillige basis. Of dat er een aanzet is voor verdere onderhandelingen over Duurzame Ontwikkelingsdoelen na 2015 en een alternatief voor het Bruto Nationaal Inkomen als enig meetinstrument van welvaart.

De grootste stap voorwaarts betreft de erkenning van de sociale pijler: zie de verwijzingen naar de mensen- en vakbondsrechten, sociale bescherming, waardig werk, groene jobs...

Geen sociale rechtvaardigheid zonder mililieubescherming

Meer en meer wordt duidelijk dat er geen sociale rechtvaardigheid mogelijk is zonder milieubescherming én dat een economie niet kan floreren in een ecologische woestijn. Dat is wat het middenveld, waartoe ook de vakbonden behoren, al jarenlang duidelijk willen maken.

Tevergeefs? Toch niet, want dankzij Rio+20 zagen talloze initiatieven en acties voor een meer rechtvaardige wereld het daglicht. Milieuorganisaties beseffen nu beter de bekommernissen van sociale organisaties, en omgekeerd. Dat is allicht het grootste resultaat van Rio+20.

Het zal er in de toekomst op aan komen nog dichter naar elkaar toe te groeien en samen stappen voorwaarts te zetten. Tot de politieke leiders echt willen luisteren en juist durven te handelen.

Maak mee het verschil

Het Vlaams ABVV ondersteunt militantenkernen in het vergroenen van de werkplek. Via het project ‘Groene Werkplek’ lopen er een aantal pilootprojecten. Wil je er meer over weten, contacteer dan het milieuteam van het Vlaams ABVV

Lees ook

Zoek op trefwoord

duurzame ontwikkeling milieu